Langere stukken waarin we enkele centrale thema's uit het lexicon wat uitvoeriger verkennen. Ze zijn bedoeld om mee te denken, zonder de pretentie alles in één keer te vatten.
Geschreven en geredigeerd door Hanneke Feijs. Er verschijnen regelmatig nieuwe stukken. Gastbijdragen zijn welkom en kunnen worden voorgesteld via info@complexityinmentalhealth.com.
Paul van Geert schreef een Nederlandstalige inleiding in complexe dynamische systemen voor de praktijk. Een rijk en persoonlijk boek, open access verschenen, met veel aanknopingspunten voor de GGZ.
Lees verder →HiTOP beschrijft hoe mensen van elkaar verschillen. Hoe klachten bij één bepaalde patiënt ontstaan en veranderen, vraagt om een dynamisch perspectief. Over het hoofdstuk van Olthof en Lichtwarck-Aschoff.
Lees verder →Van der Maas laat zien hoe chaos, kantelpunten en netwerken psychologische processen kunnen helpen verklaren. Een vrij beschikbaar leerboek om mee te werken, inspirerend voor de clinicus, al blijft een eigen vertaalslag naar de praktijk nodig.
Lees verder →Een eigenzinnige Friese tuin van gestapeld puin, aangelegd zonder cement en zonder blauwdruk. Wat die tuin ons kan laten zien over zelforganisatie, emergentie en de moed om niet in te grijpen.
Lees verder →De ondiepe meren uit het werk van Marten Scheffer kunnen omslaan van helder naar troebel, en weer terug, maar niet bij dezelfde waarde van de oorzaak. Over hysterese, kanteling en wat ecologen ons over depressie kunnen leren.
Lees verder →Statistisch zijn ze niet van elkaar te onderscheiden, maar voor interventies hebben ze heel verschillende implicaties. Een verkenning van het reflectieve en het formatieve factormodel, en van wat het onderscheid in de spreekkamer kan betekenen.
Lees verder →Wat voor de groep geldt, gaat lang niet altijd op voor één persoon. Een verkenning van de stelling van Molenaar en van wat die betekent voor de manier waarop we in de GGZ evidence-based werken.
Lees verder →Een protocol uitvoeren voelt veilig, maar heeft ook zijn grenzen. Wat zou er kunnen veranderen als we ons minder richten op de vraag welke techniek bij welke stoornis past, en meer op de werkzame processen bij deze ene patiënt?
Lees verder →Veel therapeutisch effect lijkt zich te voltrekken rond momenten van kritische instabiliteit: korte vensters waarin een systeem zijn oude vorm loslaat. Een bescheiden verkenning van timing als therapeutisch ambacht.
Lees verder →In 1665 hingen twee van Huygens' pendulumklokken aan dezelfde balk. Zij begonnen vanzelf in een gemeenschappelijk ritme te bewegen. Een terugblik op wat dat experiment ons over de therapeutische relatie zou kunnen vertellen.
Lees verder →Een hart dat altijd precies hetzelfde slaat, is zelden een gezond hart. Een verkenning van wat variabiliteit over psychische gezondheid kan zeggen, en van wat het verlies ervan voor de diagnostiek zou kunnen betekenen.
Lees verder →Spreeuwen in een wolk boven het strand: geen dirigent, wel een vorm. Een korte verkenning van wat dat beeld ons kan leren, en ook van wat het ons niet leert.
Lees verder →Hoe een Nederlandse psycholoog liet zien dat ontwikkeling soms beter te beschrijven is als een sprong dan als geleidelijke groei. En wat dat, voorzichtig vertaald, voor de klinische praktijk kan betekenen.
Lees verder →Wat een bijenkorf en een vissenschool ons kunnen herinneren over wat misschien werkt in psychotherapie. Een verkenning van het Dodo bird-resultaat, ruim driekwart eeuw na zijn ontdekking.
Lees verder →Patiënten verbeteren niet altijd geleidelijk. Soms maken ze vrij plotseling een sprong vooruit, en dat komt vaker voor dan we geneigd zijn te denken. Een verkenning van sudden gains en van wat ze betekenen voor onze metingen en aannames.
Lees verder →Een foto van een mensenmenigte tijdens Holi, en wat die ons kan leren over entropie: een term uit de natuurkunde die in de GGZ nogal eens verkeerd wordt begrepen. Zonder formules.
Lees verder →